Shallow Grave (1994)

Alhoewel ik niet elke film heb gezien die Danny Boyle geregisseerd heeft, durf ik wel te zeggen dat ik een fan van z’n werk ben Ik heb 127 Hours, Slumdog Millionaire, The Beach, A Life Less Ordinary en nu deze gezien en nog geen enkele film heeft me teleurgesteld. Shallow Grave is een film die makkelijk door iemand als Hitchcock geregisseerd had kunnen zijn, de film zit vol spanning en onverwachte wendingen.

Die Hard (1988)

Ik was al een tijdje van plan om deze film te herkijken, maar na het zien van het zeer teleurstellende A Good Day to Die Hard besloot ik dat het er echt van moest komen, omdat ik weer even moest zien waarom die eerste Die Hard film zo goed was.

The Hunt for Red October (1990)

Elk jaar probeer ik een aantal voor mezelf wat filmgerelateerde goede voornemens te bedenken. Eentje daarvan was om meer films nog een keer te bekijken en deze film was daar 1 van. Toen ik deze voor het eerst tijdens de jaren negentig zag was ik er meteen fan van. Ik luisterde veel naar de soundtrack (wat voornamelijk bestaat uit een Russisch koor). Toen ik de film opnieuw begon te kijken dacht ik dat ik veel van de film was vergeten, maar terwijl ik keek kwam er al snel veel terug.

A Good Day to Die Hard (2013)

Het lijkt John McClane maar niet te lukken om uit de problemen te blijven. A Good Day to Die Hard is de vijfde keer dat er iets onverwachts met ‘m gebeurt. Het maakt echter niet uit wat die onverwachte situatie is, want hij slaagt er elke keer weer in om zich er door te worstelen. Hij is langzaam veranderd van een toevallige held naar een soort Rambo waarmee niets kan gebeuren. Het lijkt er ook op alsof de setting elke film groter moet zijn, eerst was het een wolkenkrabber, toen een vliegveld, daarna New York, toen Amerika en nu Rusland. McClane gaat er naar toe wanneer hij hoort dat z’n zoon daar in de problemen zit. Daarbij belandt hij zelf ook in de problemen.

End of Watch (2012)

Je hoeft slechts een korte blik te werpen op de IMDB pagina van schrijver en regisseur David Ayer om er achter te komen dat hij veel weet over Los Angeles, de politie en de misdaad in de stad. Hij schreef voor films als Dark Blue, Harsh Times en Training Day, die er zich allemaal afspeelden. Hij is ook verantwoordelijk voor het schrijven van deze film, waarbij twee LAPD agenten (gespeeld door Jake Gyllenhaal en Michael Peña) gevolgd worden gedurende hun activiteiten. Dagelijkse routing als het beantwoorden van 911 telefoontjes en de wat moeilijkere zaken als af en toe een auto achtervolgen. Wanneer ze op een gegeven moment stuiten op iemand die deel uitmaakt van een Mexicaans kartel wordt hun werk plotseling een stuk gevaarlijker.

Cloud Atlas (2012)

De Wachowskis maakten een indrukwekkend debut in de filmwereld toen ze The Matrix uitbrachten en daarmee het filmpubliek wisten te verbazen. Het was een visueel prachtig uitgevoerde film en ze hebben daarna nog een aantal bijzondere films gemaakt, waarond V for Vendetta en Speed Racer. Met Cloud Atlas proberen ze opnieuw spektakel op het scherm te brengen, maar weten ze daarmee weer het publiek te verbazen?

Zero Dark Thirty (2012)

Vanaf het moment dat Zero Dark Thirty begint realiseer je je dat je een film gaat zien die moeilijke situaties voorschotelt. Terwijl het scherm zwart blijft hoor je de telefoontjes die mensen in paniek maakten vanuit het World Trade Centre op 9/11. Wetende wat er gebeurd is, is het ongemakkelijk om er naar te luisteren en die opening zet de sfeer voor de film, je bereidt jezelf voor op een moeilijke zit aangezien de film gebaseerd is op verhalen die verteld zijn door mensen die het zelf meemaakten. Je ziet als kijker de omstandigheden waarin verdachte terroristen ondervraagd worden, met als doel de meest gezochte man ter wereld te vinden, Osama Bin Laden. Geregisseerd door Kathryn Bigelow, die ook verantwoordelijk was voor the Hurt Locker zet wederom een realistisch beeld neer van een oorlog, de oorlog tegen terreur.

Arbitrage (2012)

Het is een tijd geleden sinds ik Richard Gere op het grote doek heb zien verschijnen (wat ik me als laatste kan herinneren is de film The Mothman Prohecies uit 2002, maar ik blijk ‘m ook nog gezien te hebben in Brooklyn’s Finest uit 2009). Aangezien het een goede acteur is keek ik er naar uit om hem weer een hoofdrol te zien spelen.

Hij is Robert Miller, een zeer succesvolle zakenman die op het punt staat om zijn bedrijf voor honderden miljoenen te verkopen en kan gaan rentenieren. Op het eerste gezicht lijkt zijn leven perfect te zijn. Hij kan genoeg tijd doorbrengen met zijn vrouw Ellen (Susan Sarandon) en kinderen (die allebei in z’n bedrijf werken) en leeft in luxe. Achter die facade verschuilen zich een aantal donkere geheimen die hij al geruime tijd verborgen heeft weten te houden voor degenen die veel voor hem betekenen. Wanneer een aantal gebeurtenissen plaats vinden die hij niet in de hand heeft lijkt hij z’n geheimen niet langer te kunnen verbergen.

Argo (2012)

Toen ik nog op de middelbare school zat was geschiedenis altijd één van m’n favoriete vakken. De leraar was erg goed waardoor het altijd interessant was om naar te luisteren. Ik moet toegeven dat ik nog maar weinig kan herinneren wat ik destijds geleerd heb. Ik weet alleen nog dat hij vertelde dat alles wat in Amerika gebeurt hier vijf jaar later gebeurt. Het was een interessante theorie die vaak klopte. Natuurlijk lees je dit omdat je benieuwd bent naar m’n mening over Ben Affleck’s derde film die hij geregisseerd heeft. Argo gaat over historische gebeurtenissen die plaatsvonden in Iran. Ik weet bijna zeker dat ik er nooit over gehoord heb tijdens m’n geschiedenislessen en ik wist dan ook niet wat me te wachten stond.

Save the Green Planet (2003)

Het kan soms erg belangrijk zijn om een film in de juiste gemoedstoestand te bekijken. Als die namelijk verkeerd is kan het voorkomen dat je een film niet kan waarderen die je normaal waarschijnlijk fantastisch zou vinden. Na het zien van Save the Green Planet vroeg ik mezelf af of dat hier misschien het geval was.