The Shining (1980)

Elke filmblogger heeft wel een lijst van klassieke films die ze nog niet gezien hebben. Je draagt ze met je mee zoals Atlas dat deed met de wereldbol en je hoopt er op dat je ze op een dag van je rug kan gooien om het gewicht te verlichten. En ook al kijk je ze, uiteindelijk blijf je toch nieuwe films ontdekken waardoor het toch niet lichter wordt. The Shining was de enige film uit de IMDB top 100 die ik nog niet gezien had en waarvoor ik het kijken steeds maar bleef uitstellen. De reden was simpel: hij is geclassificeerd als een horrorfilm en daar ben ik simpelweg geen fan van. In m’n gedachten had ik de film opgebouwd als iets waar ik niet van zou genieten, maar ik moest de film toch wel een kans geven. Ik ben blij dat ik dat uiteindelijk gedaan heb, want deze film is nu m’n favoriete Kubrick film.

Shallow Grave (1994)

Alhoewel ik niet elke film heb gezien die Danny Boyle geregisseerd heeft, durf ik wel te zeggen dat ik een fan van z’n werk ben Ik heb 127 Hours, Slumdog Millionaire, The Beach, A Life Less Ordinary en nu deze gezien en nog geen enkele film heeft me teleurgesteld. Shallow Grave is een film die makkelijk door iemand als Hitchcock geregisseerd had kunnen zijn, de film zit vol spanning en onverwachte wendingen.

Die Hard (1988)

Ik was al een tijdje van plan om deze film te herkijken, maar na het zien van het zeer teleurstellende A Good Day to Die Hard besloot ik dat het er echt van moest komen, omdat ik weer even moest zien waarom die eerste Die Hard film zo goed was.

Cop vs. Killer (2012)

Elke jaar worden in Nederland een aantal televisiefilms geproduceerd, die naast de TV ook af en toe in de bioscoop verschijnen. Ze zijn gedeeltelijk betaald met subsidies. De afgelopen maanden heb ik er een aantal van gekeken en was ik er positief door verrast. Ik moet toegeven dat ik niet de grootste fan ben van de Nederlandse film, maar met een aantal van die films is m’n mening langzaam aan het veranderen. Vooral de misdaadfilms zijn goed.

A Good Day to Die Hard (2013)

Het lijkt John McClane maar niet te lukken om uit de problemen te blijven. A Good Day to Die Hard is de vijfde keer dat er iets onverwachts met ‘m gebeurt. Het maakt echter niet uit wat die onverwachte situatie is, want hij slaagt er elke keer weer in om zich er door te worstelen. Hij is langzaam veranderd van een toevallige held naar een soort Rambo waarmee niets kan gebeuren. Het lijkt er ook op alsof de setting elke film groter moet zijn, eerst was het een wolkenkrabber, toen een vliegveld, daarna New York, toen Amerika en nu Rusland. McClane gaat er naar toe wanneer hij hoort dat z’n zoon daar in de problemen zit. Daarbij belandt hij zelf ook in de problemen.

G.I. Joe: Retaliation (2013)

Over het algemeen boeit het me niet waar een film op gebaseerd is. Dat kan een boek zijn, een spel of in dit geval stripverhalen en plastic poppetjes. Die basis zegt namelijk niets over de kwaliteit van de film. Alhoewel ik amper iets van de originele G.I. Joe film kan herinneren, behalve dat twee mannen door een bus of metro heen sprongen, kon ik wel van die film genieten. Toen ik opgroeide speelde ik niet met G.I.Joes (dat volgens mij hier Action Man heet), maar vond ik He-Man en Bravestar leuker. Ik heb dus geen enkele affiniteit met de figuren/karakters. Toen ik naar de film ging verwachtte ik een domme, maar vermakelijke actiefilm. Weet Retaliation dat te bieden?

Gangster Squad (2013)

Naast films ben ik al vanaf jonge leeftijd een groot fan van videogames geweest. Alhoewel het de afgelopen jaren is verbeterd, zijn ze vaak niet zo goed in het vertellen van verhalen. Er zijn er maar weinig die je echt emotioneel weten te raken. Natuurlijk kunnen ze je frustreren, maar je zal niet vaak heel veel om de hoofdpersoon geven of worden meegevoerd door een diepgaand verhaal. Het gaat vaak puur om het beleven van actie. Gangster Squad is in dat opzicht de videogame versie van The Untouchables. Het verhaal is ongeveer hetzelfde, maar het heeft bespeeld niet op dezelfde manier de emoties en voegt meer actie toe. De vraag is echter of dat slecht is…

Alex Cross (2012)

Met alle verschillende versies van Sherlock Holmes, zou je Alex Cross (Tyler Perry) makkelijk kunnen verwarren met deze detective. Dit is een man die simpelweg naar de scene van een misdaad kan kijken en meteen weet wat voor persoon het gedaan heeft en waarom. Z’n vrouw kan hem dan ook niet verrassen met haar zwangerschap omdat hij dat al lang had afgeleid omdat een aantal dingen in huis misten en er ook een aantal nieuwe dingen waren. Hij is een agent die altijd alles op weet te lossen en wordt dan ook ingezet om naar een moord te kijken. Deze is uitgevoerd door één van de beste huurmoordenaars, Picasso (Matthew Fox). Zal Cross er in slagen hem te pakken?

Move On (2012)

Een tijdje geleden werd ik uitgenodigd om Move On the kijken, “A road movie inspired by you” volgens de titel. Ik had er nog nooit van gehoord, maar aangezien Mads Mikkelsen de hoofdrol had en ik ‘m een goede acteur vind wilde ik de film graag zien. De reden dat ik niets van de film gehoord had was dat de film geproduceerd is door T-Mobile en gesponsort is door verschillende bedrijven (auto’s/telefoons etc.). Is de film daarmee één grote reclame of een spannende road movie die het kijken waard is?

End of Watch (2012)

Je hoeft slechts een korte blik te werpen op de IMDB pagina van schrijver en regisseur David Ayer om er achter te komen dat hij veel weet over Los Angeles, de politie en de misdaad in de stad. Hij schreef voor films als Dark Blue, Harsh Times en Training Day, die er zich allemaal afspeelden. Hij is ook verantwoordelijk voor het schrijven van deze film, waarbij twee LAPD agenten (gespeeld door Jake Gyllenhaal en Michael Peña) gevolgd worden gedurende hun activiteiten. Dagelijkse routing als het beantwoorden van 911 telefoontjes en de wat moeilijkere zaken als af en toe een auto achtervolgen. Wanneer ze op een gegeven moment stuiten op iemand die deel uitmaakt van een Mexicaans kartel wordt hun werk plotseling een stuk gevaarlijker.